Šejh AbdulLatif ibn AbdurRahman, rahimehullah, kaže: “Veliki broj mušrika u ovom vremenu su pogriješili i pomislili da onaj ko proglasi nevjernikom onoga ko izgovori šehadet da je haridžija. Ali nije tako, jer, izgovor šehadeta neće zaštiti onoga ko ga izrekne sve dok ne spozna njegovo značenje i dok ne bude postupao po onome što nalaže, iskreno ispolji ibadet Allahu, i ne pripiše Mu nikoga kao ortaka. Ovakvom će šehadet koristiti. Ali, onaj ko ih izgovori ali se ne potčini onome što one zahtijevaju, nego počini širk, pa uzme posrednike i zagovarače mimo Allaha, od njih traži ono što ne može učiniti niko osim Allaha, prinosi im žrtve, prema njima postupa onako kako su postupali pagani i mušrici; ovakvom čovjeku šehadet ne koristi, naprovit, on negira šehadet. Kao što Uzvišeni kaže:
“Kad ti licemjeri dolaze, oni govore: ‘Mi tvrdimo da si ti, zaista, Allahov Poslanik,” i Allah zna da si ti, zaista, Njegov Poslanik, a Allah tvrdi i da su licemjeri pravi lašci.” (Prevod značenja, El-Munafiqun, 1)

Šehadet ‘La ilahe illallah’, znači ibadet samo Allahu i ostavljanje svakog vida ibadeta nekom drugom. Onaj ko se uzoholi nad ibadetom Njemu i ne bude Ga obožavao, nije od onih koji svjedoče ‘La ilahe illallah.’ Jer, onaj ko obožava Njega i obožava nekoga mimo Njega nije od onih koji svjedoče ‘La ilahe illallah.’

Ed-Durerus-Senijje, 12/263-264)