Šejh AbdulLatif ibn Abdurrahman, rahimehullah, kaže: “Vidjeli ste šta se dogodilo u pogledu ovog velikog temelja od nemara, nepažnje i okretanja od njegovih suština, obaveza, sve dok širk nije nadvladao i dok se nisu njegova sredstva i putevi koji vode do njega pojavila od strane onih koji se pripisuju islamu i tvrde da su njegovi sljedbenici.

To ima više uzroka:
Od njih je neznanje o suštini onoga što je Allah naredio i čime je zadovoljan Svojim robovima, od temelja tewhida i islama, i nepoznavanje onoga što ga negira i ništi ili stoji nasuprot njegove potpunosti, od prijateljevanja sa Allahovim neprijateljima, neka je Uzvišen, uz različitost njegovih ogranaka i stepeni.
U to spadaju i mukeffirati i uništavajući grijesi, a ima i onih koji su ispod toga. A najveći grijeh, najzabludjeliji i onaj koji najviše negira osnovu islama je – pomaganje Allahovih neprijatelja i žurba u onome što jača njihov din i ono na čemu su od ta’tila, širka i ogromnih uništavajućih grijeha.
Isto tako, zadovoljstvo sa njima (raširenost prsa), pokornost njima, njihovo hvaljenje i pohvala onih koji uđu pod njihovo naređenje (stvar, naredbu) i pridruže se njima. Također, ostavljanje džihada protiv njih, davanje bezbjednosti (el-musalemeh) njima i uspostavljanje bratstva i pokornosti u pogledu njih.
I ono što je manje od ovoga od povećanja njihovog broja, stanovanja sa njima i boravka u istim zajednicama.
U prvu grupu spada prisustvo vijećima (sijelima) na kojima se odbijaju Allahovi zakoni i zakoni Njegovog Poslanika, u kojima se sudi sa zakonom Franaka, kršćana i mu’attila, na kojim se svjedoči (gleda) ismijavanje islamskom zakonu i njegovim sljedbenicima.
A onaj u čijem srcu ima minimum ljubomore radi Allaha i veličanje Njega – on ovo odbija i gadi mu se od ovih ružnih stvari i mješanja sa onim koji to rade i stanovanja sa njima.
Zato neka se boji Allaha rob koji vjeruje u Allaha i Sudnji Dan i nek’ se potrudi u onome što mu čuva iman i svoj tewhid, prije nego što se noga oklizne, kada više neće koristiti kajanje i žalost.”
(“Ed-Durerus-Senijje” – “Kitab Muhtesaratir-Rudud,” str. 80, štampa 1399, g.h.)